miércoles, 11 de diciembre de 2013

Palabras locas


En los momentos previos,
sobreviene la inspiración,
el desvarío toma posesión,
del escondido subconsciente,
que libre, flota, de repente...

...El ansia, al fin, burbujea
y sin más, todo brota,
las letras bailan solas,
en una mente que balbucea,
inventando palabras locas…

…Palabras que conquistan frases,
frases que construyen estrofas
y estrofas que llenan páginas,
donde el corazón transforma,
los delirios, en sueños…

…y los sueños… en versos.

Gemma-Enoa




jueves, 25 de abril de 2013

Cruzando la línea




Cruzar la línea, entre la realidad y los sueños,
salir al exterior y sentir que te lleva el viento,
introducirte en los, recónditos, anocheceres de tu ser,
y saltar la muralla de tus miedos para poder vivir,
sintiéndote a salvo y por fin, descubrir,
que tu vida tiene un sentido :
el que TU decidas darle,
el que TU te atrevas a regalarte…

…Porque no hay puerta más infranqueable,
que la que pones tu, a tus metas,
porque no hay cerradura más perfecta,
que la que inventas tu, en tu mente,
 para no llegar donde, tu corazón,
 quiere llevarte, realmente…

…Porque no hay destino inalcanzable,
sinó cadenas que atan tus alas,
a los más absurdos miedos ,
que te impiden alzar el vuelo,
para hacer realidad tus sueños,
y poder vivirlos como ciertos.

¡Vuela, sueña, libérate!
para poder vivir,
lo que la vida te ofrece,
ámate, perdónate y agradécete,
por seguir mirando hacia adelante
y ser esa esencia que te hace inimitable.

Dedicada a tod@s mis amig@s bloguer@s y especialmente, a mi nueva amiga Isabel, con quien es un honor, seguir compartiendo tantos momentos y espero que por mucho tiempo ;)... también, cómo no, a mi fiel amiga Gemma y a tod@s l@s que seguís ahí, compartiendo nuestros caminos en esta vida.

Gemma-Enoa


martes, 9 de abril de 2013

Una lección de vida



El otro día conocí a una Señora de 86 años, hablar con ella, era recibir muy buenas energías, con aquella sonrisa tan contagiosa, dibujada en su cara, transmitía dulzura, serenidad, paz y alegría… lo que no me imaginaba era el motivo de su alegría..

…Tras intercambiar una corta, pero intensa, conversación con ella, me confesó ese motivo y sus palabras fueron : -me han dado seis meses de vacaciones- lo que tampoco me imaginaba, fue lo que me contó después y era que ella jamás había ido de médicos y últimamente, había tenido que ir bastante, por problemas bastante graves, que había tenido.. le habían diagnosticado un cáncer de hígado, ya bastante extendido y antes de la última visita, creía que iba a morir muy pronto, pero en la última, le dijeron que todavía le quedaban seis meses de vida.. y esa era su alegría. Os lo cuento tal cual me lo expresó ella…

…La verdad, me quedé sobrecogida, muy sorprendida por su reacción ante tal sentencia… le extendí mi mano y le dije lo único que podía pronunciar en esos momentos  : -pues a aprovechar cada minuto-  y me respondió, mientras apretaba mi mano, tiernamente, sin dejar de sonreir, ni un segundo : - eso es lo que estoy haciendo-. 

Un abrazo a tod@s mis amig@s bloguer@s y a tod@ el que me lea, gracias.

Gemma-Enoa

miércoles, 23 de enero de 2013

¿Te sientes feliz?

¿Te sientes feliz? ¿Crees que te falta algo para serlo? Pues imagina cómo te sentirías si tuvieras aquello que crees que te falta, imagina sentirte teniendo aquello que más deseas en tu vida, siente que lo tienes ahora mismo, tómate unos momentos e imagínate qué sensaciones, sentimientos y emociones tendrías, ¿cómo serían?… y ahora.. ¡¡siéntete así!! Saborea esa felicidad que sentirías… ¿Qué tal? ¿Te sientes bien? ¡¡Yo si!! Ya no pido nada, ya no necesito nada, ya me siento como si tuviera todo aquello que quiero y así soy feliz,  en esos momentos en que lo que imagino se hace real, en mi, sólo en mi...


Espero que os guste la canción, a mi me encanta!! la melodía, las voces.. todo! 

Disculpad mis largas ausencias, pronto os visito a tod@s! Un abrazo amig@s bloguer@s!!

miércoles, 5 de diciembre de 2012

T'estimo



I els teus ulls es fixaren en els meus,
jo vaig notar com em pujava la sang,
el cor em bategava tant fort…
...que anava a caure, vaig pensar…


…Tot d’una, em vas agafar la ma
i  en sentir el teu contacte,
vaig saber que era a casa,
només estant al teu costat…

…Amb la mirada, tant tímida,
et respongué tot el que volies saber,
no calia cap paraula maca,
amb els ulls, tot ens ho mostràvem…

…I tot just, tot va començar
un camí ple d’esperança,
unes  il.lusions tant inimaginables
i un cor, intrigant, per descubrir,
tant ple de tendresa
i amb tant d’amor per compartir…

…t’estimo, t’estimo.

viernes, 28 de septiembre de 2012

Impasible




Nadando, entre arenas movedizas,
me agarro, al exterior, por una rama,
espero que aguante y no quiebre,
porque es mi única esperanza…

…Con la mitad de mi cuerpo, ya hundido,
lucho por salir de todo ese veneno,
que me quiere, cruel,  engullir
hacia el más tórrido infierno.

Y tu, me miras, inmóvil, desde lejos,
a ver si aguanto el fuerte tirón,
y siento que, impasible, me observas,
cada momento, cada reacción.

Pero la rama, caer, no me deja,
es más fuerte que mi debilidad,
sé que debo asirla con fuerza…
…Porque de ti, no me puedo fiar.


Gemma-Enoa.

miércoles, 19 de septiembre de 2012

Sueños, destino, realidad...



Existen momentos en la vida, en que quizás se abran caminos, más allá de simples posibilidades y a nuestra elección queda el saber tomar la dirección adecuada, para que dejen de ser meras posibilidades y se conviertan en realidades… Quizás los sueños no son tan utópicos como creemos y luchando y trabajando por ellos, pueden realmente dejar de ser simples sueños para formar parte ya de nuestra vida real.

Alguien me dijo, hace poco, que no existe el futuro, que el futuro lo estamos creando mientras vivimos cada segundo de nuestro presente, mientras lo hacemos, ya estamos creando nuestro siguiente segundo de futuro, que ya vuelve a ser presente, creando otro nuevo futuro… curioso, ¿verdad? Como mínimo da para pensar un rato, no mucho que sinó me lío… (je,je..)

…No hace mucho, también, me quedé con una frase de una película (“Cuando te encuentre”) que decía más o menos así : - “Todos tenemos un destino, no todos deciden perseguirlo, por suerte, yo si” -

Y es que es así, por lo menos para la mayoría de los mortales, las cosas nunca llegan solas, podemos perseguir nuestros sueños, luchar por ellos, aunque nos caigamos, nos volmemos a levantar, es la única manera de poder llegar a nuestras metas en la vida… nuestras ilusiones, nuestros objetivos y ¿porqué no? nuestros sueños, nuestro destino.

Aunque, a pesar de todo, hay que seguir tocando siempre de pies en el suelo y saber reconocer hasta dónde somos capaces de llegar y si vale realmente la pena luchar por ello, ¿verdad?

¿Qué opinais vosotr@s? ¿aunque un sueño parezca utópico debemos luchar por él? ¿debemos calibrar las posibilidades de que pueda llegar a ser real, trabajando por él, antes de empezar a hacerlo? ¿Y si se os cumple el sueño, no se desvanecerá la ilusión al hacerse realidad? Aquí os dejo unas cuantas preguntitas para quien quiera responderlas y mi canción favorita del nuevo álbum de los Smashing Pumpkins ;)



P.Post- Siento mi ausencia durante este tiempo, supongo que de vez en cuando hay que parar y coger fuerzas para continuar, que sepais que os eché de menos, gracias a tod@s los que me continuais leyendo!! Un abrazo amig@s bloguer@s!!

martes, 5 de junio de 2012

Oportunidades



¿Qué he aprendido últimamente? Pues que hay que aprovechar las oportunidades que nos ofrece la vida, aunque uno, a veces no esté predispuesto, crea que no está preparado, le dé pereza empezar algo nuevo, en algún ámbito de su vida o no crea en que le puede pasar algo bueno, descubriendo un nuevo camino, un nuevo trabajo, una nueva amistad,  relación o cualquier otra cosa que se le ponga delante, con la opción de elegir…

…¡¡Sí!!, hay que aprovecharlas, esas oportunidades pueden no volver a presentarse jamás en la vida y nunca se sabe lo que nos depara el destino, si decidimos desafiarlo o mejor dicho, si nos desafiamos a nosotros mismos, dándonos la opción de superarnos, aniquilando viejas creencias, inútiles miedos, falsos prejuicios, clichés absurdos o simplemente, venciendo pensamientos negativos que no nos dejan avanzar en nuestro camino y lo único que hacen es cerrarnos puertas a algo que puede ser realmente gratificante y/o bello de vivir o quizás una nueva experiencia que nos enseñará algo más en la vida y nos hará crecer.

Y en ello estoy, aprovechando cada oportunidad que me da la vida, en cada nuevo amanecer, para ser feliz, a la vez que sigo despertando siempre de mis tinieblas, cuando éstas acechan, que cada vez lo hacen menos, hasta que me olvide totalmente de ellas, al mismo tiempo que les doy las gracias por enseñarme, siempre. a superarme a mi misma, a mis temores, mis limitaciones, porque siento que al saberlas ahí, valoro mucho más el poder ver la luz… Mi Luz, Tu Luz.

¡Luz para tod@s, amig@s blogueros!

Gemma-Enoa


viernes, 18 de mayo de 2012

Momento eterno


la foto es de la película "El diario de Noa" una preciosa, romántica y emotiva película.

Ese mágico momento,  
en el que nos miramos,
más allá de nuestros ojos,
sin tan siquiera planearlo...

...el tiempo se paró,
tornándose eterno,
a la vez que el silencio dominó,
misterioso y etéreo...

...y se apoderó, sin permiso,
de unos ingenuos, nosotros,
por el amor, poseidos,
cual almas gemelas, sin pedirlo...

...y tan solo, por ese momento,
ya valió la pena conocernos,
porque perdurará más allá,
de todos los tiempos..

...y es que ahora, ya todo da igual,
porque pase lo que pase, ¡qué más da!
ese increíble y mágico momento,
 ya es tuyo y mío, para siempre, Eterno.

Gemma-Enoa